«Η κληρονομιά μας δεν πουλιέται» ή όλα πωλούνται σύμφωνα με τη «Λογική της αγοράς»;; Ή αλλιώς: Μαχόμενη αρχαιολογία και ψεύτικα διλλήματα.

Διαβάζοντας ένα άρθρο της κ. Θερμού στο Βήμα στις 10-6-2012, με τον παραπλανητικό τίτλο : «Η κληρονομιά μας δεν πουλιέται» και έχοντας παλαιότερα εκφράσει την άποψή μου για την πολιτική της κ. Γ.Γ για την αρχαιολογική Υπηρεσία, προχωρώ σε μια διαφορετική ανάγνωση του άρθρου. Το άρθρο περιέχει δηλώσεις της Γ.Γ του ΥΠΠΟΤ κ. Μενδώνη καθώς και επιφανών αρχαιολόγων και ανθρωπων της τέχνης, με αφορμή την πρακτική του μουσείου Τισέν-Μπορνεμίτσα να δημοπρατήσει έργα για την άμεση χρηματοδότησή του.

Στο «αθώο»(;) ερώτημα, αν πωλούσαν έργα οι κκ. Ν. Σταμπολίδης, Αγ. Κοτταρίδη, Μ. Λαμπράκη-Πλάκα, (γνωστοί σε όλους μας) αρχικώς απαντούν έντονα  αρνητικά, υπερτονίζοντας την άυλη υπόστασή των έργων και την ανεκτίμητη αξία τους. Η κ. Μενδώνη δεν ερωτάται, επομένως δε γνωρίζουμε την απάντησή της.

Όμως παρακάτω ο κ. Σταμπολίδης προτείνει την «υιοθέτηση» έργων από ιδιώτες, με τη ταυτόχρονη παραμονή στη θέση τους. Αντίθετα η κ. Κοτταρίδη προτείνει «νέα στρατηγική» με  εισπράξεις από δευτερεύουσες δράσεις, όπως συμμετοχή ξένων σε ανασκαφές, παιχνίδια DVD κ.αλ. Η κ. Λαμπράκη δεν προτείνει κάτι, προφανώς σοκαρισμένη από τη τελευταία κλοπή του έργου του Πικάσο. Οι "ιδιώτες" εκεί φαίνεται ότι έδρασαν μόνοι τους.

Κι ακολουθεί το ωραιότερο: Η κ.Μενδώνη , επί χρόνια Γ.Γ του ΥΠΠΟΤ (η μακροβιότερη  που την ξεπερνά Γ.Γ που ξέρω, είναι η Αλέκα Παπαρήγα του ΚΚΕ) δηλώνει ευθαρσώς: «..ότι είμαστε έτοιμοι για την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου σχετικά με τη διαχείριση των Μουσείων», προχωρώντας, αδειάζει το τμήμα χορηγιών το οποίο θέλει να αποσπάσει από το τακτικό προϋπολογισμό, απαξιώνει το ΤΑΠΑ που το θεωρεί ξεπερασμένο, ενώ όπως λέει  θέλει «να σπάσει ταμπού και κατεστημένα και να μπούμε στη λογική της Αγοράς».

Η δημοσιογράφος, φίλη της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΠΟΤ,  αραδιάζει τη κακή κατάσταση των αποθηκών, λες και δε φταίει καμιά εξουσία γι αυτήν, ενώ ο κ. Σταμπολίδης εντελώς αντίθετα με το τι λέει παραπάνω, θεωρεί ότι μπορεί να πωληθούν, ενώ η κ. Κοτταρίδη  θεωρεί ότι «δεν υπάρχει λόγος γιατί είναι τέτοια η οικονομική αξία τους που δε λύνει κάποιο πρόβλημα»(ενώ αν έλυνε δηλαδή θα τα πωλούσαμε;;)

Τι μαρτυρούν οι δηλώσεις των κκ. Σταμπολίδη-Κοτταρίδη –Μενδώνη; Από τη μια την ανυπαρξία πολιτικής για ενδυνάμωση της αρχαιολογικής υπηρεσίας.Από την άλλη μια όμάδα επιστημόνων που στελεχώνουν το υπουργείο από διάφορες θέσεις ή παρακειμενες του ΥΠΠΟΤ σε ιδιωτικά μουσεία είναι έτοιμη μια πολιτική που θα δώσει τμήματα του έργου του ΥΠΠΟΤ σε ιδιώτες. Τι μας κάνουν φανερό; Η αλλαγή θεσμικού πλαισίου που προτείνεται. Ένα πλαίσιο που δε γνωρίζουμε. Να υποθέσουμε ότι τα μουσεία θα τα προσφέρουμε σε ιδιώτες; Τέλος αν και αρνούνται την πώληση με πολλές φανφάρες (θα με συγχωρήσουν γι αυτό), ο κ Σταμπολίδης μιλά για « υιοθέτηση» και πώλησή  με έκθεση τους σε κοινόχρηστο χώρο, άλλων χωρών

Ποια είναι η ουσία του κειμένου; Ένα απαράδεκτο δίλημμα: Θα πουλήσουμε αρχαία ή θ’ αλλάξουμε το θεσμικό πλαίσιο και θα δώσουμε ,βρε αδελφέ, και κάτι στους ιδιώτες;

Είναι εντελώς επικίνδυνη η πολιτική που υπηρετεί εδώ και χρόνια η κ. Μενδώνη. Εμείς το γνωρίζουμε. Ανενδοίαστα  έσπρωξε στην εφεδρεία και σύνταξη μαχόμενους αρχαιολόγους αποδυναμώνοντας την. Εφαρμόστηκε  το μνημόνιο πλήττοντας βάναυσα τις δαπάνες και τους μισθούς εξαθλιώνοντας τους υπαλλήλους του ΥΠΠΟΤ.

          Η Αρχαιολογική Υπηρεσία έχει ακόμη όλες τις δυνατότητες να υποστηρίξει την πολιτισμική μας κληρονομιά. Με μια άλλη πολιτική όχι σαν αυτή που εφαρμόζει και προτείνει η κ. Μενδώνη. Έχουμε δυνατότητες, έχουμε τους ανθρώπους, έχουμε τη κατάρτιση, έχουμε τον πλούτο για να βγει ξανά στο φως, ενδυναμωμένη και ο λαός κερδισμένος.

Έχουμε τη δυνατότητα η αρχαιολογική Υπηρεσία ν΄ ακολουθήσει να είναι μια ισχυρή υπηρεσία και όχι θεατής των πολιτικών τακτικισμών κορυφής.

Τα ψεύτικα διλήμματα που σέρνονται διά των φίλων δημοσιογράφων του βήματος ή διά των γνωστών αρχαιολόγων, ΔΕΝ αφορούν τους μαχόμενους αρχαιολόγους. Τα ψεύτικα διλήμματα αφορούν μόνο  εκείνους που κάνουν πολιτική.

Οι μαχόμενοι αρχαιολόγοι σε δύσκολους για τη χώρα καιρούς, έκρυβαν τα αρχαία για να μη πέσουν στα χέρια του κατακτητή. Δεν διαπραγματεύονταν εκποίηση Μουσείων, διλήμματα και εναλλακτικές προτάσεις.

Οι μαχόμενοι αρχαιολόγοι δεν έμπαιναν ποτέ σε προτάσεις «υιοθέτησης» ,πώλησης με όρους των αρχαίων αντικειμένων ή κοστολόγησή τους.

        Κάτι σάπιο σέρνεται εδώ και καιρό στην αρχαιολογική Υπηρεσία, ως κόπρος του Αυγεία και πρέπει αυτομάτως να καθαριστεί. Ο κ. Σταμπολίδης, ως διευθυντής του Κυκλαδικού Μουσείου ας θεωρεί ότι θέλει. Αλλά να είναι βέβαιος ότι μια άλλη πολιτική εξουσία θα πρέπει να έχει στην ατζέντα της και τη διερεύνηση  του τρόπου απόκτησης από ιδιωτικά μουσεία, των αντικειμένων και τον έλεγχο ,της αγοραπωλησία τους εν γένει. Τα πολιτιστικά μας μνημεία  σύμφωνα με το νόμο 3028/2003 ανήκουν στο κράτος και τα διαχειρίζεται αυτό.

Να λοιπόν τι θέλει ουσιαστικά η κ. Μενδώνη. Την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου. Τη κατάργηση του πιο πάνω νόμου. Να μπούμε στη λογική της αγοράς!

ΟΜΩΣ:

Μια νέα πολιτική στο χώρο του ΥΠΠΟΤ θα πρέπει:

-Να ενισχύσει με όλες του τις δυνάμεις την αρχαιολογική Υπηρεσία και τους ανθρώπους της.

-Να ενδυναμώσει τα Μουσεία με τις εισπράξεις τους  να είναι ανταποδοτικές.

-Να αναδιοργανώσει όλο το ΥΠΠΟΤ μέναν νέο οργανισμό που θα είναι αποκεντρωμένοςκαι όχι υπό τη μέγγενη της κεντρικής διοίκησης.

-Ν΄ αυξηθούν οι  πιστώσεις για τον πολιτισμό από τον τακτικό προυπολογισμό.

-Να συνδεθεί ο πολιτισμός με την Παιδεία.

-Να σταματήσει τα φαστ τρακ που είναι αντίθετα με κάθε επιστημονική δεοντολογία

-Να σταματήσουν να εμπλέκονται ΜΚΟ στις εργασίες της αρχαιολογικής Υπηρεσίας.

-Να σταματήσει ο διαχωρισμός των μνημείων σε Μειζωνος  σημασίας και μη.

-Να διατηρηθούν οι οργανισμοί που παρουσιάζουν έργο όπως το ΤΑΠΑ να ενισχύουν την Υπηρεσία.

-Να σταματήσουν οι φιέστες και επιχορηγήσεις «φιλικών» ή οικογενειακών μουσείων.

-Να γίνουν τα μνημεία μας πραγματικός μοχλός ανάπτυξης.

-Τέλος μια άλλη πολιτική θα υπερασπιστεί με σθένος το δημόσιο χαρακτήρα του πολιτισμού, χωρίς να παραδώσει ούτε πόντο σε ιδιώτες και να είναι σε πλήρη και διαφανή συννενόηση με τους εργαζομένους.

Σ’ αυτή τη νέα πολιτική δεν έχουν θέση κόμματα του μνημονίου και πρόσωπα όπως η κ. Μενδώνη. Δεν έχουν τη δυνατότητα να υπερασπίσουν μια άλλη πολιτική. Υπάρχουν εκείνοι οι άνθρωποι που θ’ αναλάβουν την αναμόρφωση της αρχαιολογικής Υπηρεσίας σε μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση. Το κυριότερο αυτή η πολιτική έχει τον κόσμο με το μέρος της.

Στις 18 του Ιούνη λοιπόν!

Υπουργείο Πολιτισμού Τουρισμού και απραξίας

Εμείς από δω τα λέγαμε για το νεοσύστατο μακικιαρισμένο υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού.....αν θέλουν 40 μέρες για να εκλεγεί γενικός γραμματέας του υπουργείου (λέμε τώρα γιατί μπορεί να χρειάζονται περισσότερες μέρες) σκέψου πόσες μέρες θα κάνουν για εκλογή γενικών διευθυντών ή διευθυντών Εφορειών...Βλέπω πάντως έως τις επόμενες εκλογές να έχουν αποφασίσει....

το αξιοκρατικά μας μάρανε....

Σκεφθείτε να ήταν χωρίς γενικούς στα υπουργεία επί Νέας δημοκρατίας τι θαγράφανε από τη πρώτη βδομάδα και τι θα λέγανε τα κανάλια....είδες το ΠΑΣΟΚ;

όμως.....

ακολουθεί κείμενο από τη συμπολιτευόμενη Ελευθεροτυπία...να μη πω ότι λέει τη γνώμη της(αλλοιώς πιέζει) για το πρόσωπο του (της;) γενικού γραμματέα

επιμελητής

Υπουργείο Πολιτισμού, Τουρισμού και απραξίας

Σε απόγνωση βρίσκονται υπηρεσίες του υπουργείου Πολιτισμού και εποπτευόμενοι οργανισμοί από την παρατεταμένη απραξία του νέου διευρυμένου υπουργείου.

Τους λείπουν από το νοίκι του γραφείου μέχρι το χαρτί του φαξ, ενώ σε λίγο δεν θα υπάρχει και προσωπικό λόγω της λήξης των συμβάσεων εκατοντάδων εργαζομένων.

Η Ακρόπολη -για να αναφερθούμε μόνο σε ένα από τα κορυφαία μνημεία μας- δεν έχει φράγκο για τα αναστηλωτικά της έργα. Εξαντλήθηκαν κάποια υπόλοιπα από το απερχόμενο Γ'ΚΠΣ και δεν έχει ανοίξει η χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ. Εφυγαν και πολύτιμοι -λόγω εξειδίκευσης- υπάλληλοι (πολ. μηχανικοί, αρχιτέκτονες, αρχαιολόγοι, συντηρητές, εργατοτεχνίτες) γιατί έληξαν οι συμβάσεις τους και γιατί δεν τους επιτρέπεται από το Π.Δ. Παυλόπουλου να ξαναπροσληφθούν μετά τη συμπλήρωση 24μήνου στο ίδιο έργο. Και σαν να μη φθάνουν όλα αυτά, κινδυνεύει να κλείνει και ο αρχαιολογικός χώρος στις 2.30 μετά το μεσημέρι, γιατί οι περισσότεροι φύλακες είναι συμβασιούχοι και οι συμβάσεις τους λήγουν στο τέλος του έτους.

Το πρόβλημα του Υ.Π.ΤΟΥ είναι δομικό. Οσο καθυστερεί η τοποθέτηση γενικού γραμματέα, που είναι η ραχοκοκαλιά του υπουργείου, δεν μπορεί να λειτουργήσει τίποτα, με πρώτα τα θεσμικά όργανα (ΚΑΣ, ΚΣΝΜ). Αρα, βαλτώνουν εκκρεμείς από καιρό υποθέσεις των πολιτών και συσσωρεύονται τα άλυτα προβλήματα.

Το περίεργο είναι ότι κανείς δεν φαίνεται να βιάζεται στην Μπουμπουλίνας, κοντά σαράντα μέρες μετά τις εκλογές, ενώ συμπληρώνονται δύο μήνες (με την προεκλογική περίοδο) πλήρους στασιμότητας. Τα προβλήματα όμως δεν περιμένουν. Με αποτέλεσμα όλοι να ρωτούν όλους, τι γίνεται και αν έχουν κάποιο νέο. Κι έτσι ανακυκλώνεται ένα αίσθημα απογοήτευσης για πρόσωπα που ήρθαν με αέρα φρεσκάδας, δημιουργώντας ελπίδες για ανάκαμψη της γκρίζας πραγματικότητας και στον πολιτισμό.

Πολλοί από τους εποπτευόμενους οργανισμούς, περιμένοντας ένα ραντεβού γνωριμίας με τον νέο υπουργό, φρόντισαν να του εκθέσουν και γραπτώς τα προβλήματά τους. Ελλείψει όμως παραμικρής αντίδρασης, αναρωτιούνται αν υπάρχει καν συνομιλητής από την άλλη πλευρά. Εν τω μεταξύ, κάποιοι από τους επικεφαλής αυτών των οργανισμών δεν ξέρουν αν θα μείνουν στις θέσεις τους ή θα αντικατασταθούν. Αν πρέπει να λαμβάνουν αποφάσεις που θα δεσμεύουν τους επόμενους, ή όχι.

Η νέα πολιτική ηγεσία είχε την ατυχία να αναλάβει τα ηνία σε μια δύσκολη -και χρονικά- στιγμή. Είναι τέλος του έτους που το υπουργείο κλείνει τους λογαριασμούς του και κάνει τον προγραμματισμό της επόμενης χρονιάς. Συνεπώς, αν δεν φουλάρει τώρα τις μηχανές του, κοντεύει η ώρα που ο υπουργός θα φταίει για όλα.

Ν. ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ