Υπουργείο Πολιτισμού Τουρισμού και απραξίας

Εμείς από δω τα λέγαμε για το νεοσύστατο μακικιαρισμένο υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού.....αν θέλουν 40 μέρες για να εκλεγεί γενικός γραμματέας του υπουργείου (λέμε τώρα γιατί μπορεί να χρειάζονται περισσότερες μέρες) σκέψου πόσες μέρες θα κάνουν για εκλογή γενικών διευθυντών ή διευθυντών Εφορειών...Βλέπω πάντως έως τις επόμενες εκλογές να έχουν αποφασίσει....

το αξιοκρατικά μας μάρανε....

Σκεφθείτε να ήταν χωρίς γενικούς στα υπουργεία επί Νέας δημοκρατίας τι θαγράφανε από τη πρώτη βδομάδα και τι θα λέγανε τα κανάλια....είδες το ΠΑΣΟΚ;

όμως.....

ακολουθεί κείμενο από τη συμπολιτευόμενη Ελευθεροτυπία...να μη πω ότι λέει τη γνώμη της(αλλοιώς πιέζει) για το πρόσωπο του (της;) γενικού γραμματέα

επιμελητής

Υπουργείο Πολιτισμού, Τουρισμού και απραξίας

Σε απόγνωση βρίσκονται υπηρεσίες του υπουργείου Πολιτισμού και εποπτευόμενοι οργανισμοί από την παρατεταμένη απραξία του νέου διευρυμένου υπουργείου.

Τους λείπουν από το νοίκι του γραφείου μέχρι το χαρτί του φαξ, ενώ σε λίγο δεν θα υπάρχει και προσωπικό λόγω της λήξης των συμβάσεων εκατοντάδων εργαζομένων.

Η Ακρόπολη -για να αναφερθούμε μόνο σε ένα από τα κορυφαία μνημεία μας- δεν έχει φράγκο για τα αναστηλωτικά της έργα. Εξαντλήθηκαν κάποια υπόλοιπα από το απερχόμενο Γ'ΚΠΣ και δεν έχει ανοίξει η χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ. Εφυγαν και πολύτιμοι -λόγω εξειδίκευσης- υπάλληλοι (πολ. μηχανικοί, αρχιτέκτονες, αρχαιολόγοι, συντηρητές, εργατοτεχνίτες) γιατί έληξαν οι συμβάσεις τους και γιατί δεν τους επιτρέπεται από το Π.Δ. Παυλόπουλου να ξαναπροσληφθούν μετά τη συμπλήρωση 24μήνου στο ίδιο έργο. Και σαν να μη φθάνουν όλα αυτά, κινδυνεύει να κλείνει και ο αρχαιολογικός χώρος στις 2.30 μετά το μεσημέρι, γιατί οι περισσότεροι φύλακες είναι συμβασιούχοι και οι συμβάσεις τους λήγουν στο τέλος του έτους.

Το πρόβλημα του Υ.Π.ΤΟΥ είναι δομικό. Οσο καθυστερεί η τοποθέτηση γενικού γραμματέα, που είναι η ραχοκοκαλιά του υπουργείου, δεν μπορεί να λειτουργήσει τίποτα, με πρώτα τα θεσμικά όργανα (ΚΑΣ, ΚΣΝΜ). Αρα, βαλτώνουν εκκρεμείς από καιρό υποθέσεις των πολιτών και συσσωρεύονται τα άλυτα προβλήματα.

Το περίεργο είναι ότι κανείς δεν φαίνεται να βιάζεται στην Μπουμπουλίνας, κοντά σαράντα μέρες μετά τις εκλογές, ενώ συμπληρώνονται δύο μήνες (με την προεκλογική περίοδο) πλήρους στασιμότητας. Τα προβλήματα όμως δεν περιμένουν. Με αποτέλεσμα όλοι να ρωτούν όλους, τι γίνεται και αν έχουν κάποιο νέο. Κι έτσι ανακυκλώνεται ένα αίσθημα απογοήτευσης για πρόσωπα που ήρθαν με αέρα φρεσκάδας, δημιουργώντας ελπίδες για ανάκαμψη της γκρίζας πραγματικότητας και στον πολιτισμό.

Πολλοί από τους εποπτευόμενους οργανισμούς, περιμένοντας ένα ραντεβού γνωριμίας με τον νέο υπουργό, φρόντισαν να του εκθέσουν και γραπτώς τα προβλήματά τους. Ελλείψει όμως παραμικρής αντίδρασης, αναρωτιούνται αν υπάρχει καν συνομιλητής από την άλλη πλευρά. Εν τω μεταξύ, κάποιοι από τους επικεφαλής αυτών των οργανισμών δεν ξέρουν αν θα μείνουν στις θέσεις τους ή θα αντικατασταθούν. Αν πρέπει να λαμβάνουν αποφάσεις που θα δεσμεύουν τους επόμενους, ή όχι.

Η νέα πολιτική ηγεσία είχε την ατυχία να αναλάβει τα ηνία σε μια δύσκολη -και χρονικά- στιγμή. Είναι τέλος του έτους που το υπουργείο κλείνει τους λογαριασμούς του και κάνει τον προγραμματισμό της επόμενης χρονιάς. Συνεπώς, αν δεν φουλάρει τώρα τις μηχανές του, κοντεύει η ώρα που ο υπουργός θα φταίει για όλα.

Ν. ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ

ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΟΙΡΑΣΤΕΙ,ΘΑ ΜΟΙΡΑΣΤΕΙ ΤΗΝ ΗΤΤΑ

Πριν από δύο εβδομάδες, η άρτι αφηχθείσα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τυμπανοκρουσίες περί «αξιοκρατίας», εξήγγειλε ουσιαστικά την απόλυση όλων των ελαστικά εργαζόμενων από τον δημόσιο τομέα. Συμβασιούχοι, συμβασιούχοι έργου, ωρομίσθιοι, STAGE, εργαζόμενοι με πολύχρονη προϋπηρεσία θα βρεθούν στο δρόμο, χωρίς προοπτική επαναπρόσληψης, για να κλείσουν δήθεν οι μαύρες τρύπες του δημοσιονομικού ελλείμματος!
Στην ίδια γραμμή πλεύσης και ο νέος Υπουργός Πολιτισμού Π.Γερουλάνος, που αρνιόταν μέχρι και τις 30/10 να δεχτεί το Σωματείο Συμβασιούχων και να πάρει θέση για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε οι απολυμένοι λόγω 24μήνου, απλήρωτοι με ασφαλιστικά, ενταγμένοι στην τροπολογία, ή με πόσους άλλους τρόπους συμβασιούχοι του ΥΠΠΟΤ. Μετά τη μαζική κινητοποίηση που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή έξω από το ΥΠΠΟΤ και την κατάληψη που ακολούθησε, ήρθε η πρώτη νίκη με την ετήσια παράταση των συμβάσεων για όσους εντάχθηκαν στην τροπολογία Σαμαρά. Ο αγώνας όμως δεν σταμάτησε εκεί. Γνωρίζουμε πολύ καλά τα τελευταία χρόνια ότι όλες οι πολιτικές ηγεσίες προσπαθούν να διαιρέσουν τους συμβασιούχους και να διασπάσουν τον αγώνα μας, οδηγώντας όλο και περισσότερους εργαζόμενους στην απόλυση. Γι’ αυτό η κατάληψη συνεχίστηκε, ώσπου αναγκάστηκε ο ίδιος ο Υπουργός να έρθει στο κατειλημμένο Υπουργείο, να ακούσει το αίτημά μας για μόνιμη και σταθερή εργασία και να ορίσει συνάντηση με το Σωματείο την Τετάρτη 4/11.
Ο Συνδυασμός (ΠΑΣΚΕ) από την αρχή προσπάθησε να σαμποτάρει την κινητοποίηση, ώσπου οι εκπρόσωποί του στο ΔΣ αποχώρησαν από την κατάληψη το Σάββατο. Η ΔΑΚΕ, από την άλλη, προσπαθεί να «αναβαπτιστεί» κινηματικά και να μας κάνει να ξεχάσουμε τα έργα και τις ημέρες της όταν ήταν κυβερνητική παράταξη και τις ανέξοδες υποσχέσεις που μοίραζε δεξιά κι αριστερά για να «μην κουνιέται φύλλο» στο χώρο των συμβασιούχων.
Δεν μπορεί πια κανείς να τρέφει αυταπάτες ότι μόνος του «θα τη βολέψει». Ο μόνος δρόμος που θα μας εξασφαλίσει το δικαίωμά μας στη δουλειά και την αξιοπρέπεια είναι η συλλογικότητα και ο αγώνας, το κίνημα των ανυποχώρητων αιτημάτων όλων των ελαστικά εργαζόμενων. Με αλληλεγγύη ανάμεσα στους εργαζόμενους, ανεξάρτητα από τη σχέση και το είδος της εργασίας τους, με συντονισμό με όλα τα σωματεία της ελαστικής εργασίας με αίτημα τη ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ και την ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΛΑΣΤΙΚΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ στο δημόσιο.
Ο αγώνας τώρα αρχίζει, αλλιώς θα βρεθούμε όλοι στο δρόμο.
Είναι επιτακτική ανάγκη μετά τη συνάντηση με την πολιτική ηγεσία να γίνει ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ του Σωματείου Εκτάκτων, για να ενημερωθούν όλοι οι συνάδελφοι, να συζητήσουμε και όλοι μαζί να αποφασίσουμε τις κινητοποιήσεις του επόμενου διαστήματος.
Ο ΝΟΕΜΒΡΗΣ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΘΕΡΜΟΣ

την ανάρτηση πήρα από το ιστολόγιο του αστυάνακτα http://astyanaktas-astyanaktas.blogspot.com/2009/11/blog-post.html

Ποιος είναι ο νέος διευθυντής του πολιτικού γραφείου του προέδρου του ΠαΣοΚ

Επειδή θα ακούσουμε πολλά διθυραμβικά από τις συμπολιτευόμενες εφημερίδες, αναδημοσιεύουμε άρθρο του "Βήματος" για το νέο Υπουργό Πολιτισμού, τότε διευθυντή του Πολιτικού Γραφείου του Γ. Παπανδρέου

ΠΑΥΛΟΣ ΓΕΡΟΥΛΑΝΟΣ
Ενας «αλεξιπτωτιστής» της πολιτικής

H σχέση του με τα κοινά, η κριτική εκ των έσω, η απομάκρυνση και η επιστροφή

ΑΓΓ. ΚΩΒΑΙΟΣ

Δύο ημέρες πριν από την παραμονή της Πρωτοχρονιάς παρατηρήθηκε πρωτοφανής κινητικότητα περί τη Χαριλάου Τρικούπη ­ για τα δεδομένα των τελευταίων δύο ετών τουλάχιστον. Από το περιβάλλον του προέδρου του ΠαΣοΚ διέρρευσε μια έντονη φημολογία ότι έχουν δρομολογηθεί πολύ σημαντικές αλλαγές προσώπων και τα πρόωρα συμπεράσματα στα δημοσιογραφικά γραφεία μοιραία οδηγούσαν στο ότι ο κ. Γ. Παπανδρέου είχε αποφασίσει να προχωρήσει σε σημαντικές τομές στο κόμμα και στο επιτελείο του. Απ' ό,τι τελικώς αποδείχθηκε, οι τομές δεν ήταν και τόσο δραματικές. Πέραν του ορισμού του κ. Θ. Πάγκαλου ως υπευθύνου του κόμματος για τις διαδικασίες της συνταγματικής αναθεώρησης, τα όσα βαρυσήμαντα αποφάσισε ο κ. Παπανδρέου αφορούσαν το πολιτικό του γραφείο, από όπου αποχώρησε ο κ. B. Βαλασόπουλος (αναλαμβάνει νέες αρμοδιότητες σχετικές με την τοπική αυτοδιοίκηση) και στη θέση του τοποθετήθηκε ο κ. Π. Γερουλάνος. H ανακοίνωση του ονόματος του κ. Γερουλάνου άνοιξε έναν νέο κύκλο συζητήσεων στο ΠαΣοΚ, κάτι που δεν συμβαίνει για πρώτη φορά, καθώς το συγκεκριμένο πρόσωπο έχει προκαλέσει πολλά σχόλια τα τελευταία χρόνια ­ κατά κύριο λόγο αρνητικά.

H επιστροφή του κ. Παύλου Γερουλάνου κατά πολλούς δίνει σαφείς ενδείξεις για ένα πράγμα: το ποιοι είναι οι συνομιλητές του κ. Γ. Παπανδρέου. Εδώ και πολλούς μήνες στο ΠαΣοΚ άλλοι αναρωτιούνται και άλλοι παρουσιάζουν ως αρνητικό στοιχείο το γεγονός ότι ο πρόεδρος του κόμματος δεν έχει επαρκή «ομάδα» να τον περιστοιχίζει. Επειτα από την τοποθέτηση του κ. Γερουλάνου στο πολιτικό γραφείο του οι περισσότεροι αρχίζουν να καταλαβαίνουν ή να επιβεβαιώνονται στις εκτιμήσεις τους ως προς το ποια είναι η πραγματική ομάδα Παπανδρέου. Αυτό βεβαίως δεν οδηγεί αναγκαστικά σε θετικά συμπεράσματα για την πολιτική της επάρκεια.
Ο κ. Γερουλάνος από πολλούς χαρακτηρίζεται «αλεξιπτωτιστής» της πολιτικής. Χαρακτηριστικό είναι ότι γράφτηκε στο ΠαΣοΚ μόλις το 2001, έπειτα από 10ετή σχεδόν γνωριμία με τον κ. Γ. Παπανδρέου και χωρίς να έχει την παραμικρή σχέση με το κόμμα σε οποιοδήποτε επίπεδο. H οικογένειά του είναι μία από τις γνωστότερες της Κεφαλλονιάς και των κοσμικών κύκλων των Αθηνών, ενώ οι βασιλικές πολιτικές καταβολές της οδήγησαν πολλές φορές κάποια στελέχη του ΠαΣοΚ σε σχόλια και υπαινιγμούς εναντίον του. Κάποιοι είχαν ερμηνεύσει ως σαφή αιχμή κατά (και) του κ. Γερουλάνου το σχόλιο του κ. Θ. Πάγκαλου, ο οποίος επί των ημερών του κ. Παπανδρέου στο ΥΠΕΞ είχε αναφέρει ότι στους διαδρόμους του υπουργείου οι συνομιλίες γίνονται στα αγγλικά, με αμερικανική προφορά...
Ο νέος διευθυντής του πολιτικού γραφείου του κ. Παπανδρέου είναι σήμερα 40 ετών και έχει σπουδάσει στα Williams College, MIT και Harvard των ΗΠΑ. Είναι παντρεμένος με την κυρία Λάρα Μπαραζί, γόνο εύπορης οικογένειας χριστιανών του Λιβάνου.
Γνωρίστηκε με τον πρόεδρο του ΠαΣοΚ όταν αυτός παρέμεινε στη Βοστώνη κατά το διάστημα 1990-93. Την εποχή εκείνη ωστόσο δεν είχε διαφανεί σαφώς η πρόθεσή του να αναλάβει κάποιον πολιτικό ρόλο, κάτι που έγινε φανερό όταν ο κ. Παπανδρέου τον διόρισε ειδικό του σύμβουλο το 1999 και λίγο αργότερα γενικό γραμματέα Απόδημου Ελληνισμού. Οπως διαπιστώθηκε εν τέλει, ο πραγματικός ρόλος του κ. Γερουλάνου στο υπουργείο Εξωτερικών ήταν αυτός του time manager του κ. Παπανδρέου ­ «κάτι σαν μπάτλερ του Γιώργου» έλεγαν και εξακολουθούν να λένε κάποιοι μέσα στο ΠαΣοΚ, οι οποίοι θυμούνται ότι στο υπουργείο Εξωτερικών ο κ. Γερουλάνος ουσιαστικά δεν είχε ποτέ συγκεκριμένο αντικείμενο, δεν συμμετείχε σε πολιτικές συσκέψεις και δεν χάραζε πολιτική. Από τη θέση εκείνη πάντως είχε καταφέρει να έλθει σε ρήξεις με το σύνολο σχεδόν των συνεργατών του κ. Παπανδρέου.
Οταν ο κ. Παπανδρέου ανέλαβε πρόεδρος του ΠαΣοΚ, ο κ. Γερουλάνος έγινε ένα από τα πρόσωπα που στελέχωσαν το επικοινωνιακό του επιτελείο. Για την ακρίβεια, ήταν μια «σφήνα» ανάμεσα στην κυρία Αννα Διαμαντοπούλου, την επίσημη εκπρόσωπο του κόμματος εκείνη την περίοδο, και στον κ. N. Αθανασάκη, ο οποίος εδώ και χρόνια είναι η κινητήρια δύναμη του επικοινωνιακού μηχανισμού του ΠαΣοΚ.
Κάποιοι που είναι σε θέση να γνωρίζουν τι είχε συμβεί τη νύχτα του ντιμπέιτ των πολιτικών αρχηγών στα στούντιο της κρατικής τηλεόρασης χρεώνουν σε μεγάλο βαθμό στον κ. Γερουλάνο την παταγώδη αποτυχία της τελευταίας στιγμής, όταν ο κ. Παπανδρέου εμφανίστηκε εξαιρετικά ασαφής και διστακτικός στην τελική του παρέμβαση. Λέγεται ότι καταλυτικό ρόλο σε αυτή την αποτυχία είχε διαδραματίσει ο κ. Γερουλάνος, ο οποίος καθ' όλη τη διάρκεια του ντιμπέιτ με δυσκολία διατηρούσε την ψυχραιμία του πίσω από τις κάμερες, ενώ τα τελευταία λεπτά είχε διαμηνύσει στον πρόεδρο του ΠαΣοΚ ότι θα έπρεπε να ξεφύγει από όσα είχε προγραμματίσει να πει και να τροποποποιήσει την τελική του παρέμβαση. Οι περισσότεροι σήμερα στο ΠαΣοΚ θέλουν να ξεχάσουν εκείνο το βράδυ, όπως και όλη την παρουσία του κ. Γερουλάνου στην προεκλογική περίοδο. Οσοι του καταλογίζουν ασθενές πολιτικό κριτήριο και χαλαρή σχέση με την πολιτική πραγματικότητα της χώρας δεν λησμονούν μια ιστορική του απορία, την οποία είχε διατυπώσει κατά τη διάρκεια προεκλογικής συγκέντρωσης στη Ζάκυνθο. Ενώ ο κόσμος είχε συγκεντρωθεί, ο κ. Γερουλάνος στράφηκε στους δημοσιογράφους που κάλυπταν την περιοδεία και ρώτησε: «Ρε παιδιά, πώς καταλαβαίνετε ότι είναι καλή η συγκέντρωση;». H έκπληξη των πολιτικών συντακτών ήταν ομολογουμένως μεγάλη. Κατά σύμπτωση δε η Ζάκυνθος ήταν και η μοναδική μονοεδρική που κέρδισε το ΠαΣοΚ στις προηγούμενες εκλογές.
Μετά την ήττα στις εκλογές ο κ. Γερουλάνος απομακρύνθηκε χωρίς καμιά ιδιαίτερη δυσκολία από τον ούτως ή άλλως άτυπο ρόλο του εκπροσώπου του προέδρου του ΠαΣοΚ. Σήμερα επανέρχεται στο επιτελείο του κ. Παπανδρέου με θεσμική θέση, χωρίς να είναι για μία ακόμη φορά σαφές ποιος ακριβώς θα είναι ο πραγματικός του ρόλος. «Μάλλον κανένας» επιμένουν κάποια στελέχη του ΠαΣοΚ, αλλά εχθροί και φίλοι του εκτιμούν ότι θα εξακολουθήσει να ισχύει ό,τι ίσχυε πάντα: «Ο Παύλος θα είναι παντού και πουθενά».

Το ΒΗΜΑ, 08/01/2006 www.tovima.dolnet.gr

Περί νέου Μουσείου Ακρόπολης και το κερασάκι στη τούρτα.

Το Νέο Μουσείο της Ακροπόλεως και το κτίριο Vailer

Η αιχμηρή απόληξη του σκελετού του μουσείου

Η γωνία του οικοπέδου Μακρυγιάννη και η νεοκλασική οικία

Μετά από πολλά χρόνια εγκαινιάστηκε το νέο μουσείο Ακρόπολης.

Η κατασκευή ενός Μουσείου για τα γλυπτά του Παρθενώνα ήταν μία αναγκαιότητα και αίτημα του επιστημονικού αλλά και ευρύτερου κόσμου. Όμως όπως όλα γίνονται στην Ελλάδα ο στόχος κυριαρχεί και ισοπεδώνει τα πάντα μέχρι την πραγμάτωσή του. Ο στόχος εδώ δε ήταν διπλός. Η στέγαση των γλυπτών του Παρθενώνα (πραγματική ανάγκη αλλά και μέσον) και πολιτικός η ιδέα της επιστροφής των «Ελγινείων» (όραμα). Γιατί όταν δεν υπάρχει πολιτική για τον Πολιτισμό από καμία κυβέρνηση έως τώρα οι μεγαλοϊδεατισμοί και τα οράματα αντικαθιστούν τις πραγματικές ανάγκες. Ας με κατηγορήσει όποιος θέλει, δε θα είναι πρώτη φορά, αλλά την άποψή μου θα την πω ελέω δικτύου, κόντρα στα ωραία και «ελληνικά» λόγια των δημοσιογράφων των έγκριτων εφημερίδων και τα αστραφτερά ψηφιακά εγκαίνια.
Τα χρόνια που πέρασαν κατά τη κατασκευή του Μουσείου ήταν ιδιαίτερα θορυβώδη. Ενστάσεις πολιτών και υπερβολές είναι αλήθεια για τις αρχαιότητες και τη διάσωσή τους, που αποκαλύφθηκαν κατά την ανασκαφή, ενστάσεις αρχιτεκτόνων για το τελικό εγκριθέν σχέδιο του κτιρίου του Μουσείου, πολύ δουλειά όλα αυτά τα χρόνια από το εργατικό και επιστημονικό προσωπικό που κατά δήλωσή τους εργάζονταν ως την παραμονή των εγκαινίων. Οι αρχαιότητες στεγάστηκαν εν υπογείω, διαλύοντας ή καταχώνοντας κάποιες από αυτές έτσι όπως γίνεται σε πολλές άλλες περιπτώσεις είναι αλήθεια και αναμένουμε με υπομονή και την περιήγηση στην ανασκαφή, αλλά και τη τελική δημοσίευση της για να δούμε ακριβώς τι είναι ορατό, τι καταχώθηκε, τι αποδομήθηκε (η άλλη λέξη του διαλύθηκε) . Ας σημειώσουμε ότι η συνέχεια της ανασκαφής ήταν στο σημείο του σταθμού Ακρόπολη του ΜΕΤΡΟ με την ίδια πυκνότητα ευρημάτων και από τα οποία δεν καταχώθηκε τίποτε, αφού όλα διαλύθηκαν και καμιά φωνή (ούτε των πολιτών) δεν υψώθηκε.
Οι αρχιτέκτονες και όλοι εμείς είδαμε να ορθώνεται ένα ογκώδες κτίριο απλοϊκό σαν κατασκευή ενός παιδιού (όχι όμως μελλοντικού αρχιτέκτονα, αλλά εργάτη αποθηκάριο) που έβαλε δύο κουτιά το ένα πάνω από το άλλο, με επιθετικές απολήξεις στριμώχνοντας από τη μια στη γωνία το κτίριο Valier, σαν άπραγη κορασίδα και από την άλλη να καμώνεται το άμοιρο, ότι έχει τη δυνατότητα να ανταγωνιστεί το Βράχο της Ακρόπολης. Στην προσπάθεια να υπηρετήσει την ιδέα της συνομιλίας του με το Βράχο της Ακρόπολης καταφέρνει δε να δείχνει ότι καυγαδίζει αντί να συνομιλεί. Ένα ογκώδες κτίριο που η καφετέριά του βρίσκεται σε εξέδρα που προβάλλεται και ως στέγαστρο και θυμίζει σανίδα απ΄ όπου μπορεί κάποιος να κάνει βουτιά σε πισίνα, η καφετέρια λοιπόν, ή καλύτερα τα κέρδη της, επιθυμεί την απομάκρυνση δύο καλαίσθητων πολυκατοικιών στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, ενέργεια στην οποία αντιδρούν αρκετοί πολίτες εκ των οποίων και αρκετοί επιστήμονες. Το κτίριο αυτό που ονομάστηκε Μουσείο Ακρόπολης φαίνεται επιπλέον φτωχό αρχιτεκτονικά επειδή κατά κακή του σύμπτωση κάποιος μπορεί να το συγκρίνει με μία νεοκλασική οικία που σώζεται στη γωνία Μακρυγιάννη . Τελειώνοντας με το εν λόγω αρχιτεκτόνημα και τις παρομοιώσεις θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί σαν τον King Kong ανάμεσα στα κτίρια της Νέας Υόρκης που όντως προκαλεί δέος και είναι ευχάριστο που δε μπορεί να κόψει τις αλυσίδες του, αλλά και τρόμο επειδή δε γίνεται να φύγει ποτέ από κει. Τον ίδιο τρόμο που προκαλεί και το κτίριο της Αμερικανικής πρεσβείας των ΗΠΑ που μοιάζει εκπληκτικά μαζί του, αν και εκείνο ανήκει σε κάποιο ρεύμα τέχνης (μπαουχάουζ αν δε κάνω λάθος) και έχει κάποια διακριτά στοιχεία, αλλά και «αέρα» σ΄ ένα πολύ μεγαλύτερο οικόπεδο.
Τέλος όλα αυτά τα χρόνια δούλεψαν αρκετοί εργάτες όπως επίσης αρχαιολόγοι και συντηρητές σε μία μεγαλειώδη σωστική προσεγμένη ανασκαφή. Οι άνθρωποι αυτοί δούλεψαν μέσα σε ένα πλαίσιο οργανισμού Νομικού προσώπου Ιδιωτικού δικαίου το οποίο καθόρισε και το παρόν του, δηλαδή την απόσχιση του από την αρχαιολογική Υπηρεσία (και τι άλλο πρόκειται να δούμε) οργανικά από τη Α΄ΕΠΚΑ παρά τις διαμαρτυρίες του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων. Οι εργασιακές σχέσεις που ακολουθήθηκαν όλο αυτό το διάστημα εξάμηνες, δίμηνες, τρίμηνες συμβάσεις είχαν στην αβεβαιότητα πολύ κόσμο έως το 2006 οπότε και οι εργαζόμενοι έγιναν αορίστου. Εντατική εργασία έως και νυχτερινά για να πετύχει «ο εθνικός στόχος».Κι ας παραμένουν ασυντήρητα αρκετά μνημεία όπως εκείνο το χορηγικό μνημείου του Λυσικράτους λίγα μέτρα πιο κάτω, ή το Ολυμπείο, ή ευρήματα, ή ας παραμένουν απλήρωτοι οι υπάλληλοι του υπουργείου με τα χαμηλά οδοιπορικά, επιστήμονες συμβασιούχοι απλήρωτοι ας παραμένουν οι υπηρεσίες χωρίς χρήματα, χωρίς προσωπικό κλπ. Ο «εθνικός στόχος» να είναι καλά.
Θα συμφωνήσω με τον έγκριτο αρχιτέκτονα κ. Μ. Κορρέ ότι εκείνο που έχει αξία στο Μουσείο Ακρόπολης βρίσκεται στο εσωτερικό του και είναι τα εκθέματα. Η έκθεση στήθηκε με στόχο να συμπεριλάβει την αφρόκρεμα των γλυπτών. Στήθηκε με πολύ κόπο είναι αλήθεια από τους υπεύθυνους, κόπο που θα απέτρεπε ίσως ένας μουσειολόγος. Θα σώζονταν αρκετοί άνθρωποι.

Η έκθεση έχει στόχο να εντυπωσιάσει τον επισκέπτη και πράγματι το καταφέρνει, (αφού τα διθυραμβικά σχόλια των δημοσιογράφων- αυτό δυστυχώς αποτελεί το μέτρο για την επιτυχία- αποδεικνύουν τον εντυπωσιασμό τους), αλλά ως εκεί. Η έκθεση εντυπωσιάζει με το πλήθος των γλυπτών που είναι τοποθετημένα και θυμίζουν δάσος, με την ανάπτυξη για πρώτη φορά του αετώματος του εκατόμπεδου, με την καλύτερη οπτική και περίοπτη θέση των Καρυάτιδων με τις ξεναγήσεις από αρχαιολόγους που αφού πλέον τελείωσαν το κοπιαστικό έργο της ανασκαφής και της έκθεσης καλούνται κακώς –κάκιστα να παίξουν το ρόλο του ξεναγού. (Ελπίζω σε άμεση παρέμβαση του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων , των Συλλόγου Εκτάκτων, επειδή υποβαθμίζεται ακόμη μια φορά το επάγγελμα του αρχαιολόγου ή στη καλύτερη περίπτωση ξεφεύγει από τις αρμοδιότητές του.
Μερικές παρατηρήσεις
Οι προθήκες των αγγείων είναι μεγάλου ύψους και δεν είναι λειτουργικές. Τα αγγεία στα επάνω ράφια δεν είναι εύκολα ορατά. Τα αγγεία που εκτίθενται είναι πολύ λίγα τόσο που να καθιστά το μουσείο Ακρόπολης μουσείο γλυπτών της Ακρόπολης. Ίσως είναι περισσότερο από ποτέ ανάγκη να δημιουργηθεί Μουσείο της πόλης των Αθηνών που θα συμπεριλάβει πολλά και διαφορετικά εκθέματα.
Ξεφεύγοντας από κάθε λογική υπηρετώντας τον εντυπωσιασμό τοποθετήθηκαν οι Νίκες στην αρχή της έκθεσης «έτσι ώστε να υποδέχονται τους επισκέπτες» όπως ειπώθηκε μπροστά από τις μνημειακές εσωτερικές κλίμακες.
Τα αρχαϊκά γλυπτά χάνουν την προσωπικότητά τους επειδή εκτίθενται όλα μαζί. Γλυπτά που θα επιβάλλονταν να ξεχωρίσουν στην έκθεση γιατί σηματοδοτούν κάτι ισχυρό στην ιστορία της Τέχνης είναι μαζί με άλλα δίπλα δίπλα έτσι που αυτό το ισχυρό να χάνεται.
Οι Καρυάτιδες του Ερεχθείου σωστά τοποθετημένες όπως είπαμε δεν κατορθώθηκε να συνομιλούν με το Βράχο καθώς είναι τοποθετημένες σε ένα τυφλό σχεδόν χώρο.
Για την αίθουσα του Παρθενώνα.

Θα έπρεπε οι υπεύθυνοι να αποφασίσουν: Ή όλα ψηλά ή όλα κατάχαμα. Γιατί κατάχαμα βρίσκονται τα αετώματα και ψηλά η ζωφόρος και οι μετόπες. Η γνώμη μου είναι ότι θα έπρεπε να είναι όλα σε χαμηλό ύψος ώστε να φαίνονται οι λεπτομέρειες. Καλή η ιδέα για τα αντίγραφα, αλλά είναι ιδιαιτέρως «λουστραρισμένα». Ωραία βλέπεις τα αετώματα, δύσκολα τα γλυπτά της ζωφόρου και των μετοπών.

Επιπλέον παρατηρήσεις για το εσωτερικό και τη λειτουργία του.
Οι κυλιόμενες σκάλες και τα Γκλιν-γκλον θυμίζουν πολυκατάστημα Μετρό ή αεροδρόμιο. Την εικόνα συμπληρώνουν οι κυανές στολές των φυλάκων με τα φουλαράκια και τις κάρτες στο στήθος.

Το κερασάκι στη τούρτα

Ήταν η λογοκρισία που επιβλήθηκε σε φιλμάκι του Κ. Γαβρά. Δηλαδή των σκηνών που αναπαριστώνται ρασοφόροι να καταστρέφουν γλυπτά από το ανατολικό αέτωμα. Ο κ. Παντερμαλής, πρόεδρος του Μουσείου ήταν εκείνος που ανέλαβε με δηλώσεις του την ευθύνη και είπε: «θα έπρεπε να είχα ρωτήσει τον κ. Γαβρά». Τόσο απλά! Ο κ. Γαβράς έκπληκτος διαμαρτυρήθηκε έντονα μη ξέροντας ότι πολλές φορές κάποιοι αρχαιολόγοι αντιμετωπίζουν τα πάντα σαν αρχαιολογικό υλικό. Το βλέπουν ως κτήμα τους και κάνουν καθώς νομίζουν. Απαγορεύουν-μοιράζουν κοκ. Θα περίμενα από τη γνωστή «συνετή φωνή» καθηγητού να υψώσει αυτή τη φωνή του ενάντια σ΄ αυτή τη λογοκρισία, αλλά προς τιμήν τους πρόλαβαν και τα έβαλαν τα πράγματα, τα επιστημονικά πράγματα στη θέση τους οι κκ. Κορρές Μ. (αρχιτέκτονας) και Μάντη Αλ. (προϊστάμενο της Α΄ΕΠΚΑ) και το φιλμάκι θα προβάλλεται ολόκληρο. Μία νίκη κατά του θεοκρατικού κράτους.
Θα είναι μεγαλύτερη η νίκη όταν με κάποιο τρόπο θα σηματοδοτηθεί η ίδια ιστορία του χώρου που με πυρήνα το κτίριο Valier υπήρξε νοσοκομείο αρχικά, χωροφυλακή μετέπειτα ,χώρος ο οποίος έγινε θέρετρο συγκρούσεων μεταξύ Ελλήνων το Δεκέμβρη του 45, που συμμετείχαν και Άγγλοι. Θα ήταν πολύ ωραίο στα πλαίσια της ιστορίας του χώρου να τοποθετηθούν τα ονόματα των νεκρών μαχητών του ΕΛΑΣ κατά τα δεκεμβριανά δίπλα στα υπάρχοντα των χωροφυλάκων και Άγγλων. Θα ήταν πολύ ωραίο να δούμε στην έκθεση της ανασκαφής όχι μόνο τα αρχαία ευρήματα, αλλά και εκείνα που αποδεικνύουν την ιστορικότητα του χώρου, φαρμακευτικά φιαλίδια, μαχαιροπήρουνα από το εστιατόριο του νοσοκομείου και της χωροφυλακής ή σφαίρες και κάλυκες από τις μάχες των Δεκεμβριανών.

"Πατριωτικό"κάλεσμα

"Πατριωτικό "κάλεσμα από αρχισυνδικαλιστή της ΠΟΣΥΠΠΟ ενάντια στους "απαράδεκτους αρχαιολόγους" όπως μας γράφει και μας στέλνει μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, που τόλμησαν να αμφισβητήσουν τη συνέχεια των Ελλήνων από τους Μινωίτες στους σύγχρονους Έλληνες. Αυτός άλλωστε όλα τα ξέρει. μας παραθέτει και πηγές να μάθουμε εμείς οι απαράδεκτοι.

Τέτοια φαινόμενα, από συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ μάλιστα, φανερώνουν ότι η ακροδεξιά ατζέντα του Καρατζαφέρη υιοθετείται πια για τα καλά όχι μόνο από τις πολιτικές ηγεσίες των δύο κομμάτων,αλλά και από τους συνδικαλιστικούς ηγέτες τους. Έχει ψήφους το πρ΄γμα σκέφτονται και γέρνουν τη βάρκα στα ακροδεξιά.

Σε λίγο θα υπαγορεύουν και τι θα πουν οι επιστήμονες. Γι΄αυτά πρέπει να παλεύουμε να τα καταδικάζουμε συνάδελφοι και όχι για ανούσια συντεχνιακού τύπου ζήτήματα.

"Tο πνεύμα παρά πόδα" λοιπόν! Nα υπερασπίσουμε την επιστημονική κοινότητα και την ελεύθερη έκφραση της επιστημονικής άποψης.

που καταντήσαμε!

Για το τρόπο πρόσληψης στην Αρχαιολογική Υπηρεσία

Ο "παλιός" προλαβαίνει το συμβασιούχο πριν εισχωρήσει στην Αρχαιολογική Υπηρεσία χωρίς γραπτό διαγωνισμό.

        Μαθαίνω ότι στη προηγούμενη συνεδρία του ΔΣ του ΣΕΑ οι αρχαιολόγοι ασχολήθηκαν με το τρόπο πρόσληψης στην αρχαιολογική Υπηρεσία. Αναπτύχθηκε ένας έντονος διάλογος ο οποίος θα επεκταθεί και στα μέλη του συλλόγου,τα οποία θα κληθούν να καταθέσουν απόψεις.

      Μαθαίνω ότι κάποια μέλη του ΔΣ επιμένουν στις γραπτές εξετάσεις, όπως επίσης και στις γραπτές εξετάσεις ξένης γλώσσας και όχι μόνον για να γίνουν οι αορίστου αρχαιολόγοι μόνιμοι.

       Μαθαίνω ότι οι περισσότεροι συνάδελφοι, μάλιστα κάποιοι από αυτούς επιτυχόντες με γραπτό διαγωνισμό μάλιστα κατήγγειλαν ως απαράδεκτο και ψυχοφθόρο αυτή τη μέθοδο πρόσληψης.

        Μαθαίνω ότι θα έχει συνέχεια η κουβέντα.

...α και διαβάζω σε ιστολόγιο ύβρεις προς τους συναδέλφους του ΔΣ.

       Είναι ντροπή άνθρωποι του ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ να φέρονται με τέτοια χυδαιότητα. Πρωτοστατούν οι "φανατικοί" του γραπτού διαγωνισμού που τοποθετούν τους εαυτούς τους παρ' Αρείω Πάγω, αλλά στην ουσία σιτίζονται από το Πρυτανείο και δεν το λαμβάνουν καθόλου υπόψη τους. Όπου Πρυτανείο η Υπηρεσία την οποία Υπηρετούν και δεν τους Υπηρετεί. Ας το καταλάβουν. Δεν είναι στρατηγοί των θεμάτων στην εποχή του Ηρακλείου.

ΥΓ:Δε χρειάζεται να πω ότι είμαι υπέρ της μονιμοποίησης των εκτάκτων συναδέλφων και της καθιέρωσης ενός τρόπου πρόσληψης,χωρίς γραπτές εξετάσεις. Έτσι απλά!

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ ΥΠΠΟ ΒΔ ΕΛΛΑΔΑΣ & ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ ΑΡΤΑΣ & ΠΡΕΒΕΖΑΣ

Αν και αργά αλίευσα από το ιστολόγιο ένα ΥΠΠΟτης για μία συμβασούλα το παρακάτω:

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Παρά τη μακρά πορεία των πανελλαδικών κινητοποιήσεων των εργαζομένων του ΥΠΠΟ, παρά τις επανειλημμένες συναντήσεις των εκπροσώπων των Σωματείων με τη πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, η εξεύρεση λύσης στα μακροχρόνια προβλήματα των εργαζομένων, αλλά και στην ίδια τη λειτουργία του Υπουργείου, παραμένει ζητούμενο. Η κατάθεση της περιώνυμης τροπολογίας που «έλυσε όλα τα αιτήματα» των εργαζομένων, μόνο όσους δεν γνωρίζουν τα πραγματικά προβλήματα του ΥΠΠΟ μπορεί να πείσει. Τα κενά, οι ασάφειες, αλλά και τα χρονικά όρια που θέτει ως προϋποθέσεις, δεν καλύπτουν με κανένα τρόπο το αίτημα για πληρωμή όλων των εργαζομένων, καθώς εξαιρούν ένα μεγάλο μέρος συναδέλφων, που εργάζονται ήδη με ασφαλιστικά μέτρα. Για όλα τα υπόλοιπα αιτήματα, τα οποία παραμένουν μεν βασικά, αλλά επιμελώς αποσιωπούνται, δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για την επίλυσή τους. Παραμένει αναπάντητο το τι θα γίνει με το 24μηνο, με τους μακροχρόνια εργαζομένους, την υποστελέχωση και την υποχρηματοδότηση του ΥΠΠΟ, τις ανύπαρκτες τακτικές διαδικασίες προσλήψεων, τις αδιαφανείς προσλήψεις συμβασιούχων, τα τεράστια κενά στο Οργανόγραμμα του Υπουργείου, κυρίως στις Περιφερειακές Υπηρεσίες, τα Μουσεία που υπολειτουργούν, τους αφύλακτους αρχαιολογικούς χώρους. Ο Σύλλογος Συμβασιούχων ΥΠΠΟ ΒΔ Ελλάδας και το Σωματείο Εργαζομένων στην Αρχαιολογία Άρτας και Πρέβεζας, σεβόμενοι τις αρχές του συνδικαλιστικού κινήματος, τη συνδικαλιστική αλληλεγγύη και την καταστατική τους υποχρέωση για την υπεράσπιση και κατοχύρωση των δικαιωμάτων όλων των μελών τους και όχι μόνο ενός μέρους αυτών, δεν προδίδουν τον κοινό αγώνα που έδωσαν και συνεχίζουν να δίνουν με τα υπόλοιπα Σωματεία σε Αθήνα και Περιφέρεια. Θεωρούμε ανεπίτρεπτη και καταδικαστέα τη μεθόδευση που οδήγησε στη διαφοροποίηση της στάσης του Πανελληνίου Σωματείου Εκτάκτων της Αθήνας. Ο αγώνας πρέπει να συνεχιστεί, καθώς δεν προέκυψε λόγος αναστολής των κινητοποιήσεων. Ο Σύλλογος Συμβασιούχων ΥΠΠΟ ΒΔ Ελλάδας και το Σωματείο Εργαζομένων στην Αρχαιολογία Άρτας και Πρέβεζας , συμμετέχουν αγωνιστικά στις 24ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες, που κήρυξε η ΠΟΕΙΔΔ, από την Τέταρτη 18.03.2009 μέχρι την Παρασκευή 20.03.2009.

Διεκδικούμε:
Άμεση κατάργηση των περιοριστικών διατάξεων του Π.Δ. 164/2004.
Αμεση εύρεση λύσης για την πληρωμή των εργαζομένων με ασφαλιστικά μέτρα.
Άμεση πλήρωση του Οργανογράμματος του ΥΠΠΟ.

Στελέχωση με μόνιμο προσωπικό όλων των ειδικοτήτων (επιστημονικό, τεχνικό, εργατοτεχνικό, φυλακτικό) με διαφανείς διαδικασίες και αντικειμενικά κριτήρια.

Επέκταση του Οργανογράμματος και για τα έργα, που εκτελέστηκαν μέσω του Γ’ ΚΠΣ και αναμένεται να αποδοθούν στο κοινό.
Κατάργηση των προσλήψεων με αδιαφανή τρόπο μέσω της Γενικής Διεύθυνσης και θέσπιση πλαισίου, που θα διασφαλίζει την διαφάνεια των προσλήψεων με αντικειμενικά κριτήρια (προϋπηρεσία, προσόντα, εξειδίκευση, εντοπιότητα κ.λπ.).